สภาวะลื่นไหลในเจาะอารมณ์(จุดเริ่มต้นของการเป็นนักเขียน)

 

ขอเว้นลุงฮอว์กิ้งไปก่อนวันหนึ่งนะครับ เพราะวันนี้มีเรื่องน่าสนใจนำมาเสนอ

เรื่องน่าสนใจที่ผมว่านั้นอยู่ในหนังสือเรื่องเจาะอารมณ์ โดยคุณเธียร พานิช, มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์ ราคา 70 บาท เป็นหนังสือเล่มเล็กๆที่เกี่ยวกับการทำความเข้าใจอารมณ์ของคน แต่อารมณ์คนเป็นเรื่องเข้าใจยาก ดังนั้นหากจะทำความเข้าใจกับอารมณ์อย่างแท้จริงแล้วต้องลองสังเกตจริงๆ การอ่านเพียงอย่างเดียวไม่อาจช่วยได้มากในกรณีนี้

เรื่องที่ผมจะนำมาบอกเล่าต่อคือเรื่องที่สองคือเรื่องภาวะลื่นไหล เงื่อนไขแห่งความสำเร็จ ซึ่งเป็นเรื่องที่ผมคิดว่าเหมาะที่สุดแล้ว ที่คนซึ่งจะทำอาชีพใดๆก็ตาม แม้แต่คนที่อยากเขียนนิยายจำเป็นต้องรู้ไว้

ผมจะเล่าด้วยภาษาของผมแบบย่อๆนะครับ

สภาวะลื่นไหล หรือ สภาวะสมาธิจดจ่อ คือสภาวะหนึ่งที่เกิดขึ้นในเวลาที่เราทำกิจกรรมอย่างใดอย่างหนึ่งอยู่ เช่นเล่นกีฬา วาดรูป ทำการบ้าน เขียนหนังสือ โดยในหนังสือได้อธิบายว่า สภาวะนี้เกิดเพราะความรู้สึกอยากเอาชนะตัวเอง จากการได้ทำในสิ่งที่ชอบ มีความถนัดตรงกับความสามารถ และเมื่อเข้าสู่สภาะวะนี้แล้ว ทุกอย่างจะดำเนินไปอย่างสะดวก ไม่ต้องใช้ความพยายามมาก และจะรู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปรวดเร็ว

การที่เราเข้าสู่สภาวะลื่นไหลได้นั้นถือเป็นความสุดยอดของอารมณ์ เพราะจะทำให้เกิดการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด มีการควบคุมทุกอย่างได้ดี โดยที่ไม่มีการสนใจว่างานนั้นจะสำเร็จหรือล้มเหลว มีเพียงความรู้สึกปิติยินดีที่ได้ทำ และเมื่อได้ทำแล้วจะไม่รู้สึกเครียด กระวนกระวาย ไม่เป็นธรรมชาติ

แต่สภาวะลื่นไหลนั้นไม่ได้เกิดขึ้นกับทุกคนบ่อยๆ จะเกิดเมื่อความสามารถในการทำงานอยู่ในระดับสูงสุดเท่านั้น ดังนั้น หากต้องการนำพาตนเองไปสู่สภาวะลื่นไหลแล้วล่ะก็ ก็ต้องหมั่นฝึกหัดตนอย่างสม่ำเสมอ

วิธีฝึกนั้นง่ายแสนง่าย เพียงแค่เวลาทำงานสิ่งใดก็ให้ทำงานนั้นอย่างมีสมาธิ อย่าวอกแวกฟุ้งซ่าน ทำอย่างนี้บ่อยๆ ทุกวัน เป็นประจำ และครั้งหนึ่งก็ให้มากๆนานๆด้วย อย่างเช่น ถ้าเป็นนักอยากเขียน อยากเขียนหนังสือก็ต้องแบ่งเวลามาเขียนทุกๆวัน ยิ่งให้เวลานานเท่าไหร่ยิ่งดี และเมื่อได้ลงไปนั่งเขียนงานแล้ว ก็ต้องคิดถึงแต่งานเขียนเท่านั้น อย่าคิดไกลไปเรื่องอื่น คิดแค่โลกบนกระดาษพอ และเมื่อเขียนจนจบ ครบเวลาที่กำหนด ก็ให้ตัดเรื่องทิ้งไป อย่าเอามาไว้ในหัวต่อ เพราะไม่อย่างนั้นจะกลายเป็นฟุ้งซ่านไปอีกเหมือนกัน ลองทำตามนี้นะครับ เพราะถ้าจะว่าไปแล้ว การปรับพื้นฐานทางอารมณ์ ความคิด และวิธีการทำงาน ถือเป็นขั้นต้นของการก้าวสู่การเป็นนักเขียนทีเดียว(เท่าที่ผมอ่านประวัติใครต่อใครมา ไม่เห็นมีนักเขียนสักคนบอกว่าเขียนหนังสือไปพร้อมๆกับดูทีวี เล่นเกมส์ หรือทำอย่างอื่นไปด้วยเลย อย่างมากก็แค่เปิดเพลงคลอเพื่อให้อารมณ์ลื่นเข้าไปอยู่ในกระดาษมากขึ้น)

เอ้า! ใครอยากมีสภาวะลื่นไหลก็ลองทำตามดูนะครับ ผมจะไปทำมั่ง ช่วงนี้มีแต่สภาวะฝืดเคือง ติดขัดตลอดเลยแหะ

http://forwriter.com/mysite/forwriter.com/webboard/question.asp?QID=1424

:ไนติงเกล:

ก่อนหน้า                  ต่อไป